پیام تندرستی

شیر پاستوریزه یا استریلیزه

shirpast

شیر پاستوریزه بخوریم یا استریلیزه :

اغلب وقتي براي خريد شير به مغازه يا سوپرماركت‌ هاي بزرگ مراجعه مي ‌كنيم با افرادي مواجه مي ‌شويم كه

براي مصرف روزانه، شيرهاي استريليزه يا همان مدت‌ دار را به شيرهاي پاستوريزه ترجيح مي ‌دهند. اين افراد عقيده دارند شيرهاي استريليزه سالم‌ تر هستند و مدت زمان ماندگاري آن ها بيشتر است؟

اما واقعيت اين نيست. امروزه شيرها را به دو روش پاستوريزاسيون و استريليزاسيون به منظور نابودي ميكروب ‌ها و افزايش مدت ماندگاري حرارت ‌دهي مي ‌كنند.
در روش پاستوريزاسيون، ميكروب‌ هاي بيماري زا از بين مي ‌روند ولي ميكروب‌ هاي عامل فساد باقي مي ‌مانند بنابراين مدت زمان ماندگاري اين شيرها در يخچال4 -5 روز است و بعد از اين مدت ميكروب ‌هاي عامل فساد حتي در سرماي يخچال فعال مي ‌شوند و شير را غير قابل مصرف مي ‌كنند.
اما در مقابل و در روش استريليزاسيون به دليل درجه حرارت بالا، تمامي ميكروب‌ هاي بيماري زا و عامل فساد موجود در شير نابود مي‌ شوند(البته اين نابودي صد درصد نيست)‌. بنابراين اين نوع شيرها حتي در خارج از يخچال تا 6 ماه قابليت نگهداري دارند.
اما نكته قابل توجه آن است كه به محض بازكردن بسته ‌بندي اين شيرها و تبادل هوايي در آن، شرايط آن ها شبيه به ساير شيرهاي پاستوريزه مي‌ شود و تنها به مدت 4-5 روز مي ‌توان آن ها را در يخچال نگهداري كرد.
نكته مهم‌ تر آن است كه شيرهاي مدت ‌دار به دليل شدت حرارت بالاي استريليزاسيون در مقايسه با شيرهاي پاستوريزه مواد مغذي بيشتري را از دست مي ‌دهند. به طور معمول در شير پاستوريزه 10 تا 20 درصد پروتئين ‌هاي محلول در شير تخريب مي ‌شوند؛ در حالي كه در شير استريل اين مقدار تخريب به 40 تا 60 درصد مي ‌رسد. همچنين حرارت بالا اثر نامطلوب خود را روي برخي ويتامين‌ هاي حساس به حرارت شير نيز مي ‌گذارد.
ويتامين ‌هاي C، B1، B6 و B12 موجود در شيرهاي استريل تقريبا 5‌/‌1 تا 2 برابر بيشتر از ويتامين ‌هاي شيرهاي پاستوريزه تخريب مي ‌شوند.
معضل ديگر آن كه برخي افراد نيز عادت دارند جهت مصرف شير روزانه خود حتما آن را به صورت گرم ميل كنند. گرم كردن و جوشاندن شيرهاي استريل مي ‌‌تواند از قدرت جذب كلسيم محلول در شير بكاهد و همچنين پروتئين‌ هاي شير را 20 تا 25 درصد منعقد و غير قابل هضم كند.
بنابراين اگر مي‌ خواهيد شير را به صورت روزانه يا ظرف مدت 4 تا 5روز مصرف كنيد لزوما از شيرهاي پاستوريزه استفاده كنيد.  اين شيرها طعم بهتر و مواد مغذي بيشتري دارند و در مقايسه قابليت هضم بهتري دارند.

اما واقعيت اين نيست. امروزه شيرها را به دو روش پاستوريزاسيون و استريليزاسيون به منظور نابودي ميكروب ‌ها و افزايش مدت ماندگاري حرارت ‌دهي مي ‌كنند.
در روش پاستوريزاسيون، ميكروب‌ هاي بيماري زا از بين مي ‌روند ولي ميكروب‌ هاي عامل فساد باقي مي ‌مانند بنابراين مدت زمان ماندگاري اين شيرها در يخچال4 -5 روز است و بعد از اين مدت ميكروب ‌هاي عامل فساد حتي در سرماي يخچال فعال مي ‌شوند و شير را غير قابل مصرف مي ‌كنند.
اما در مقابل و در روش استريليزاسيون به دليل درجه حرارت بالا، تمامي ميكروب‌ هاي بيماري زا و عامل فساد موجود در شير نابود مي‌ شوند(البته اين نابودي صد درصد نيست)‌. بنابراين اين نوع شيرها حتي در خارج از يخچال تا 6 ماه قابليت نگهداري دارند.
اما نكته قابل توجه آن است كه به محض بازكردن بسته ‌بندي اين شيرها و تبادل هوايي در آن، شرايط آن ها شبيه به ساير شيرهاي پاستوريزه مي‌ شود و تنها به مدت 4-5 روز مي ‌توان آن ها را در يخچال نگهداري كرد.
نكته مهم‌ تر آن است كه شيرهاي مدت ‌دار به دليل شدت حرارت بالاي استريليزاسيون در مقايسه با شيرهاي پاستوريزه مواد مغذي بيشتري را از دست مي ‌دهند. به طور معمول در شير پاستوريزه 10 تا 20 درصد پروتئين ‌هاي محلول در شير تخريب مي ‌شوند؛ در حالي كه در شير استريل اين مقدار تخريب به 40 تا 60 درصد مي ‌رسد. همچنين حرارت بالا اثر نامطلوب خود را روي برخي ويتامين‌ هاي حساس به حرارت شير نيز مي ‌گذارد.
ويتامين ‌هاي C، B1، B6 و B12 موجود در شيرهاي استريل تقريبا 5‌/‌1 تا 2 برابر بيشتر از ويتامين ‌هاي شيرهاي پاستوريزه تخريب مي ‌شوند.
معضل ديگر آن كه برخي افراد نيز عادت دارند جهت مصرف شير روزانه خود حتما آن را به صورت گرم ميل كنند. گرم كردن و جوشاندن شيرهاي استريل مي ‌‌تواند از قدرت جذب كلسيم محلول در شير بكاهد و همچنين پروتئين‌ هاي شير را 20 تا 25 درصد منعقد و غير قابل هضم كند.
بنابراين اگر مي‌ خواهيد شير را به صورت روزانه يا ظرف مدت 4 تا 5روز مصرف كنيد لزوما از شيرهاي پاستوريزه استفاده كنيد.  اين شيرها طعم بهتر و مواد مغذي بيشتري دارند و در مقايسه قابليت هضم بهتري دارند.